EMIGREREN BLOG


 
Emigratie blog

Emigratie Blog #4; Terug van weggeweest

Nou, ik heb even uitgerekend, maar dit had eigenlijk mijn elfde emigratieblog moeten zijn. Toch is het nog maar mijn vierde.
Eventjes was ik even helemaal uit het bloggen, stom eigenlijk, want ik vind het wel nog steeds super leuk om te schrijven. Maar wij gaan, vanaf nu, eindelijk de draad weer oppakken! Over ons leven hier in het mooie Alanya.

Ik heb besloten dat ik vanaf nu elke maand een emigratieblog ga schrijven over mijn leven hier. Wekelijks is gewoon te kort tijd om echt iets leuks te schrijven over mijn leven hier, en wat ik zoal doe.

Ik geniet nog steeds elke dag hier. Van het mooie zomerweer, wat het nu al is. De stranden lagen, op 29 januari, voor het eerst een beetje vol. En nee, dat is helemaal niet super normaal. Het is gewoon een ontzettend milde winter. Mij hoor je niet klagen hoor (haha).

Toch zijn er ook momenten geweest met slecht weer. En weet je dat de elektriciteit hier in Mahmutlar daar niet zo goed tegen kan? Ik weet eigenlijk niet of dat voor de rest van Turkije ook geldt, misschien kunnen lezers vanuit andere plaatsen daar duidelijkheid over geven? Is wel leuk om te weten.

Maar goed, terug naar de slechte elektra. Die valt in de winter nog al regelmatig uit. Nou hebben wij het geluk dat er een generator in het gebouw zit, en dat we daar dus weinig last van ondervinden. Alleen, op een avond, deed de generator het niet. Doodeng. Overal pikkedonker, mijn telefoon op 7% batterij. Het enige licht wat er nog was, was van het fornuis, waar mijn rijst nog lekker stond te koken.

Uiteindelijk, na 5 minuten wachten, toch maar mijn vriend gebeld. Beetje in paniek. Buiten onweerde, waaide en regende het verschrikkelijk. Dus mijn vriend, in alle haast, mijn kant opgekomen. Acht trappen opgelopen, want de lift deed het ook niet. Maar raad eens? Op de laatste trap schoot het licht aan. Stond hij daar, helemaal natgeregend en uit te hijgen. Ach ja, het was in ieder geval een test wat hij voor mij over zou hebben :-).

Maar hoe gaat het nou met mij? Met mij gaat het super goed. Ik heb gelukkig eigenlijk bijna geen heimwee naar Nederland, terwijl toch alle feestdagen en mijn eigen verjaardag er tussen hebben gezeten. Natuurlijk mis ik mijn familie wel, maar het verbaast mij best hoe goed het eigenlijk gaat. Had een veel heftiger gevoel verwacht.

Verder kan ik mij herinneren dat in mijn laatste blog ik heel nodig op zoek was naar een appartement. Nou, het is gelukt hoor! En wat voor een. Het is super mooi en luxe. En om even het verschil met Nederland aan te halen, omgerekend is de huur ongeveer 220 euro exclusief, per maand. Dus wij hebben gewoon super veel mazzel gehad.

Beneden is er een bioscoop, fitnesscentra, binnenzwembad, sauna en een gamehal. Om even duidelijk te maken hoe luxe het is. Niet dat ik er ooit gebruik van heb gemaakt. Die fitnessruimte, dat was wel de bedoeling om te gebruiken. Jeetje, ik ben serieus in 2 maanden tijd vijf kilo aangekomen! En nou kan ik het best hebben hoor, maar het wordt wel tijd voor beetje gezond leven, inclusief sporten. Dus daar ga ik komende maandag mee beginnen. Dan neem ik jullie ook een beetje mee in dat gezonde leven, want het beginnen is toch altijd het lastigst. Dan worden jullie een soort stok achter de deur.

En dan nog even over mijn verblijfsvergunning/ikamet. Ik heb in december een aanvraag gedaan, maar het is een ‘klein’ beetje druk. Dus.. ik kan pas eind april terecht. Ik mag daarom het land niet verlaten, gelukkig maar.
Ik zit dus nog tot eind april vast hier, maar dat is helemaal niet erg hoor.
Wel ben ik binnenkort van plan om even een lijstje te maken met wat je nou nodig hebt voor een ikamet. Deze blog komt dan echt heel snel online! Het is namelijk nog best even wat werk, wat je daarvoor moet regelen.

Nou, dit was het denk ik wel voor deze week. Ik had nog veel meer kunnen vertellen, maar ik wil jullie ook niet te veel vervelen met ellenlange teksten.

Het allerbelangrijkste is: ik geniet en ik ben nog steeds enorm verliefd.

Willen jullie nou op de hoogte blijven van ons leven hier in Alanya? Hou dan onze blog in de gaten, want er staan een paar hele leuke dingen op de planning.

Check uiteraard ook onze social media:
Facebook
Instagram

En ja, volgende maand schrijf ik echt weer een blog, en een stuk korter. Dat beloof ik :)!

Tot volgende maand!


 
Emigratie Blog 03; My life in Turkey

Emigratie Blog #3; Mijn leven in Turkije

Nou, mijn derde emigratie blog alweer. Ik heb het gevoel alsof ik hier al maanden zit, maar eigenlijk is het pas tien dagen. Dat is nog niet langer als een normale vakantie, dus op de vraag of het bevalt? Tja, natuurlijk bevalt het. Vraag het over tien maanden nog eens, kijken of het antwoord dan nog steeds hetzelfde is. Ik moet wel zeggen dat het nu wel tot mij doordringt dat ik niet over een paar dagen of weken naar huis ga. Een vreemd gevoel, niet echt heimwee gevoel hoor, maar wat het wel is dat weet ik nog niet.

Wat heb ik in deze week gedaan? Eigenlijk schaam ik mij een beetje, maar niet zo veel. Beetje huishouden, beetje netflixen en vooral veel eten 😉 En niet te vergeten.. lekker van de zon genieten. Op dit moment van schrijven is het zo’n 20 graden, en echt super super warm. Begin december en heerlijk op het strand. Dat is bijna niet voor te stellen als je gewend bent aan winterweer in deze periode.

Ook heb ik mij ingeschreven bij wat websites waar je voor geld teksten kan schrijven voor bedrijven. Daarmee heb ik afgelopen week toch al zo’n tien euro verdiend (jeeehj haha). Ach, alle beetjes helpen. Jullie nog een tip voor meer van dit soort sites?

In mijn vorige blog had ik geschreven dat ik deze week druk bezig zou zijn met het aanvragen van een ikamet (verblijfsvergunning). Helaas wil dit nog niet echt vlotten, aangezien wij daarvoor eerst een appartement met huurcontract nodig hebben. En dit laatste is het probleem. Ten eerste zijn de appartementen op dit moment super duur. En de mensen verkopen tegenwoordig liever hun appartement, dan ze langdurig te verhuren. Dus als je dit leest, en je hebt een tip qua appartement of makelaarskantoor? Dan hoor ik dat heel graag, want ik begin nu toch wel een beetje wanhopig te worden.

De komende week gaat dus weer in het teken staan van het vinden van een appartement. En hopelijk kan ik daarna snel mijn ikamet aanvragen. Zodra dit gedaan is, zal daarna ook meteen mijn blog online komen met alle instructies over deze aanvraag. Mochten jullie trouwens nog tips hebben over de aanvraag? Ook hier stel ik mij graag beschikbaar voor. Hoe sneller het geregeld is, hoe beter!

En hoe sneller mijn vriend weer aan het werk kan (sorry). Wij zitten namelijk nu al tien dagen op elkaars lip, heel gezellig, maar ik merk toch wel dat ik het niet heel erg vindt als hij weer aan het werk zou gaan, haha. Verder gaat het gelukkig heel goed tussen ons, dus geen zorgen. 

Zoals je merkt is mijn leven hier nog niet heel productief, maar dat komt hopelijk vanzelf wel als we echt het normale leven ingaan. Eigen appartement, vriend weer lekker aan het werk. En ik? Ik lekker in het zonnetje op het balkon. Ach, je bent lui of je bent het niet 🙂

Ik hoop jullie volgende week een interessantere blog te kunnen voorschotelen, want dat betekent dat er wat gebeurt, hier in dit relaxte leven. Een ding is zeker, volgende week is mijn laatste blog als 23-jarige! Laat ik daar dan nog maar even van genieten…

Social Media

Vergeet ook vooral niet onze Facebook en Instagram te volgen. En hou onze site in de gaten, er staan namelijk nog wat leuke blogs op de planning de komende weken!!

Facebook: @Alanyalicious
Instagram: @Alanyalicious

En tot volgende week dan maar weer!


 
We gaan naar Turkije

Emigratie Blog #2; Turkije, ik kom er aan

Vandaag is het woensdag, en dat betekent dat het tijd is voor mijn tweede emigratie blog! De eerste blog dat ik ook daadwerkelijk in Turkije ben en oh, wat heerlijk om weer terug te zijn zeg. Op de eerste plaats dat ik eindelijk mijn lieve vriendje weer zie. En op de tweede plaats hou ik echt van dit land. Van de geur als ik uit het vliegtuig kom, tot de taal wanneer ik voor de eerste keer iemand op Turkse bodem tegenkom.

Vliegtuig Corendon

 
Overigens kwam ik de Turkse taal al veel sneller tegen dan in Turkije zelf, aangezien ik met Corendon vloog. De ene helft van de cabine bemanning spreekt Nederlands, de andere helft Turks. Twijfel jij met wie je gaat vliegen? Ik raad, met 100% volle overtuiging, Corendon aan! Ik heb veel heen en weer gevlogen de laatste jaren naar Turkije, en voor mij is Corendon absoluut de beste vliegtuigmaatschappij.

 
Cake Citirim

In mijn vorige blog zei ik dat het hier wonen heel anders wordt dan als ik op vakantie ben. Nou, daar merk ik nog vrij weinig van hoor haha. Mijn vriend is nog heerlijk vrij van zijn werk, en dus zijn we tussen de middag vaak lekker wezen lunchen. En nee, ook niet echt gezond. Als ik zo doorga ben ik binnen een paar weken tijd verdubbeld qua gewicht. Niet dat ik dat niet kan hebben, maar dat is nou ook weer niet de bedoeling.

Verder wil ik nog even een persoonlijke stukje wijden aan mijn lieve mama, die vast en zeker deze blog ook leest. Even voor de verbeelding.. Mijn mama zegt altijd ‘jij bent lui geboren, en zal lui ook weer heen gaan’. Tja, op zich is daar niet heel veel aan gelogen. Jullie moeten weten, ik woonde hiervoor nog lekker bij mijn mama in huis, dus het is niet alleen de emigratie wat een avontuur is. Ook het op mijzelf wonen is volledig nieuw, en dan ook nog eens meteen samenwonend!

Ik moet zeggen, nu de eerste dagen voorbij zijn, merk ik toch wel dat het met mijn 23 jaar goed is dat ik mijn vleugels uit sla, wat betreft het op mijzelf wonen dan. Maar lieve mama, ik heb al twee wassen gedraaid, de keuken is schoon en opgeruimd. Slaapkamers zijn netjes.. Tja, eigenlijk kun je best trots op mij zijn, haha!

Ik moet alleen wel iets bekennen, en iets wat waarschijnlijk menig vrouw best bekend voor komt.. Ik heb veel en veel te veel kleding meegenomen. Zoveel, dat ik niet eens ruimte heb om dit op te hangen. Dus ik heb de koffer met mijn winterkleding min of meer uitgepakt. Helaas zit de koffer met mijn zomerkleding nog dicht, en dat zal die hoogstwaarschijnlijk ook wel blijven tot wij een nieuw appartement gevonden hebben. Hier baal ik overigens verschrikkelijk van hoor.

Gelukkig heb ik mijn zomerkleding nog niet nodig. Het is erg wisselvallig weer geweest. De ene dag is het heerlijk, 20 graden met zon. De andere dag is er regen, veel regen, heel veel regen. Waar mijn vriend overigens heel blij mee is, die staat dan te juichen op ons balkon. Zie je het voor je?

Kerstboom bij ons thuis

 
En dan het meeste waar ik naar uitkijk om deze blog te schrijven, is dat ik jullie ook meteen mijn mooie, nieuwe kerstboom kan laten zien, die ik gisteren gekocht en in elkaar gezet heb. Dit is ook meteen mijn allereerste ‘eigen’ kerstboom, dus ben er best heel erg trots op. Kerst in Metro Alanya

Mochten jullie je afvragen of kerst wel leeft in Turkije.. Kijk deze foto hier van de Metro, een soort Makro, in Alanya. Er is een hele afdeling met alleen maar spullen voor de kerst, en ja, hier lopen ook Turken zelf om inkopen te doen.

 
 
 
Op het moment van plaatsen van deze blog zit ik bij de kapper. Ik vind het echt dood en doodeng. En mijn haar is niet eens zo heel belangrijk hoor, maar ik vind het toch wel spannend wat ze er van maken. Benieuwd naar het resultaat? Dit is uiteraard te volgen in mijn volgende blog.

Volgende week in Turkije

Ook ga ik komende week aan de slag voor mijn verblijfsvergunning, ik heb gelukkig nog wel even de tijd om dit te regelen, maar ik doe het liever op tijd. Dus heb jij nog tips omtrent het aanvragen van de Ikamet? Ik zou het heel fijn vinden om die te horen. Of Ben jij benieuwd hoe de procedures werken? Hou dan de website in de gaten! Ik hoop hier snel uitsluitsel over te kunnen geven!

Kun je niet wachten? Volg ons dan ook op Facebook of Instagram:

Facebook: @Alanyalicious
Instagram: @Alanyalicious

Tot de volgende keer!


 

Emigratie Blog #1; Bijna klaar om te gaan

Nou, dit is dus mijn eerste ‘emigratie’ blog. Best spannend, want dat betekent dat het steeds dichter bijkomt. Zaterdag vertrek ik naar Turkije, in de plaats Alanya/Mahmutlar. Dit wordt dus een soort ‘grenzeloos verliefd’, alleen dan via de blog. Grenzeloos verliefd, tja, het zegt het al, ik verhuis voor de liefde. Ik heb veel ervaringen gezocht op internet. De verschillende redenen dat iemand emigreert. En weet je? De meest succesvolste emigraties zijn degene die dat doen voor de liefde. Nu maar hopen dat ik een positieve bijdrage kan leveren aan deze statistiek. Ik ben zelf niet zo heel naïef, dus ik hou er ook een klein beetje rekening mee dat het niet lukt.

In de stad waar ik ga wonen ben ik al heel vaak geweest, maar vakantie en er voorgoed wonen is natuurlijk heel anders.
In plaats van elke avond uiteten, zit ik straks thuis op de bank. Het normale leven.

Ik heb veel gelezen over de problemen die mensen krijgen met emigratie, en dat zijn er een hele hoop. Denk aan de cultuurshock, heimwee en aanpassingsproblemen.
Dit in mijn achterhoofd maakt mij best nerveus, want hoe ga ik hier op reageren? Hoe ga ik het beste integreren en mij de gebruiken van het land ‘eigen’ maken.

 
Ik hoop dat er mensen zijn die deze blog lezen, en hetzelfde proces al hebben meegemaakt of meemaken. Hebben jullie tips om het gemakkelijker te maken? Hoe hebben jullie het aangepakt en wat heeft daarbij geholpen?

Stiekem loop ik al tegen kleine problemen aan, en ik ben nog niet eens vertrokken. Ik heb denk ik mijn koffer al vier keer gevuld en weer leeggehaald. Wat neem ik mee? Ik weet dat het hier in de winter behoorlijk koud kan zijn, maar is het handig om veel winterkleding mee te nemen? En hoeveel? Aan de andere kant, ik weet dat er ook mensen zijn die emigreren naar de andere kant van de wereld, die kunnen niet zo een, twee, drie terug naar Nederland. Ik zit op 3,5 uur vliegen, dus als ik wat vergeet kan ik het altijd later nog ophalen. Maar ja, het liefste doe ik het gewoon in een keer goed. Ik denk, met wat mij nog te wachten staat, dat dit vooral een luxeprobleem is

Verder ben ik iedereen al behoorlijk jaloers aan het maken. Toevallig las ik vandaag op internet dat er zondag kans is op natte sneeuw, des te leuker is het om ze om de oren te slaan met het weer in Alanya. En des te leuker is het dat ik dat ook hier nog eventjes kan doen:

Nou, eigenlijk deel ik nog niet veel ervaringen in deze eerste blog, dat is ook nog niet zo gek. Ik ben nog in Nederland, ik heb nog niks meegemaakt, maar dit gaat uiteraard heel snel veranderen.

Ik neem jullie mee in mijn reis en mijn ervaringen. Om van mij af te schrijven, en in de hoop dat ik andere hiermee inspireer, die twijfelen over emigratie, of kan helpen met de moeilijke momenten die komen gaan.
Natuurlijk hoop ik lezers ook gewoon te interesseren in mijn leven hier.
Heb je vragen, suggesties of opmerkingen, dan hoor ik het graag!

Er verschijnt uiteraard niet elke dag een blog met mijn emigratieverhalen, maar wil jij toch vaker op de hoogte gehouden worden, volg dan onze Instagram en Facebook pagina, en vergeet deze uiteraard niet te liken, volgen en te delen. Kijk ook gerust rond op de rest van de site, die bestaat uit reistips, lekkere (Turkse)recepten, en het leven hier in het heerlijke Turkije.

Instagram: @alanyalicious
Facebook: @alanyalicious

Hopelijk tot snel!