Aras naar school
Personal,  The little ones

Naar school; Mijn babyboy is geen baby meer

Sinds anderhalve maand zit Aras nu op school. En hoewel hij al weken, misschien zelfs maanden, zeurde dat hij zo graag naar school toe wilde, was het toch niet zo makkelijk als hij dacht dat het zou zijn. En daarmee bedoel ik natuurlijk niet dat hij op school allemaal activiteiten doet, maar het loslaten van ons, het loslaten van z’n veilige haven, z’n papa en mama.

Op visite

Voordat hij überhaupt echt zelf naar school ging, mocht hij een keertje mee met z’n zus Nisa. Het was de bedoeling dat hij alleen de ochtend zou blijven, maar hij wilde niet weg en is toen dus de hele dag op school gebleven. De meester vond dit geen probleem dus prima.

Vanaf dit moment zeurde hij nog meer dat hij ook naar school wilde. Dus ik heb heel veel scholen afgebeld, maar alles zat op dat moment vol. Na twee weken heb ik via een vriendin een plekje kunnen regelen (met veel moeite) bij een schooltje en Aras kon meteen de volgende dag al komen, als hij wilde. Nou dat liet Aras zich geen twee keer zeggen natuurlijk!

Echt naar school

Hij mocht dus op donderdag voor het eerst komen. Het was allemaal nieuw en spannend, maar meneer had er zin in. Vol goede moed stonden we voor de school. Ik was volgens mij meer nerveus dan Aras zelf, maar hij liep naar binnen zonder ook maar ene traan te laten. Ik was helemaal verbaasd. De volgende dag weer precies hetzelfde! Ik dacht nog “zo dit gaat lekker”.

Nou het was allemaal een beetje te voorbarig. Vrijdagmiddag na school zei Aras dat hij niet meer wilde gaan. Er kwamen een heleboel excuses waarom hij niet meer zou moeten gaan. Maandagochtend kwamen de tranen thuis al. Het brak mijn hart, maar uiteraard stonden we een uurtje later gewoon weer voor school. Het loslaten werd nu al ietsje moeilijker, maar nog steeds zonder een traan te laten. De rest van de week was echt heel zielig. Iedere ochtend heb ik hem huilend bij z’n juf achtergelaten. Gelukkig waren die tranen maar van korte duur. Toch is het niet leuk om je kind zo te zien.

Na deze vreselijke week ging het gelukkig al een stuk beter! Alleen op de maandag erop huilde hij nog een beetje en vanaf toen was het klaar. Net alsof hij dacht “ik kan dit gewoon”. En nu gaat Aras echt met plezier. In het weekend krijgt hij een kleine opdracht mee “huiswerk” en maken we dit samen. Je ziet hem echt genieten en groeien en dat is zo leuk om te zien.

Hoe bereid je je kind voor op school

  • Laat je kind school ervaren als een stap naar ‘groter worden’
  • Vertel wat er op school gebeurt
  • Laat je kind kennis maken met de begeleider en klas
  • Koop samen met je kind schoolspullen

Tips bij vlot afscheid

  • Blijf zelf zo relaxed mogelijk
  • Neem vastberaden afscheid
  • Laat je kind weten wie het komt ophalen en wanneer
  • Geef eventueel een knuffel mee naar school, die troost kan brengen op moeilijke momenten

Voor wie is het naar school gaan moeilijker? Voor het kind zelf of de ouders?

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.